عوامل مؤثر بر پُرزدهی فرش های ماشینی آکریلیکی

امروزه تولیدکنندگان در تلاشند تا جهت جلب رضایت خریداران، فرشی با کیفیت بالا و درجه بندی مناسب تولید نمایند. یکی از مشکلات آکریلیکی که به روش رویه به رویه (face to face) بافته می شود و در ایران بیشترین کاربرد را دارد، پُرزدهی آن می باشد.

به منظور کاهش این مشکل توجه به این نکات ضروری می باشد: عدم استفاده از الیاف ضایعاتی، استفاده از بهترین مخلوط الیاف (طول و ظرافت)، استفاده از مقدار بهینه آب و روغن بکار رفته در مرحله آماده سازی الیاف، تنظیمات مناسب دستگاه ها در سالن ریسندگی، تاب مناسب نخ، تثبیت حرارتی مطلوب، استفاده از آهار مناسب و توجه به بهترین شرایط تکمیل.

در فرش های رویه به رویه، بافت زمینه به همراه نفوذ لاتکس خاب ها را نگه می دارد. در این میان الیافی هستند که در سطح بالاتری از قسمت زمینه قرار گرفته اند و نمی توانند توسط بافت زمینه و یا نفوذ آهار گرفته شوند و نیز الیافی وجود دارند که به مرور زمان در اثر عوامل سایشی مثل پا خوردن از خاب فرش خارج می شوند و روی سطح فرش ظاهر می شوند. این مسئله در فرش هایی با الیاف منقطع بیشتر رخ می دهد و به عنوان ” ماشینی” مطرح می گردد. این مشکل به طور کامل قابل حذف نمی باشد، البته بعد از مدتی باید ریزش الیاف متوقف شود.

مدت توقف و شدت آن به کیفیت الیاف و مواد اولیه مصرفی (درصد الیاف کوتاه، درجه آسیب الیاف در سفیدگری و رنگرزی و ریسندگی، نوع نخ (سیستم ریسندگی)، ساختمان نخ (میزان تاب)، نحوه اتصال خاب به زمینه (تراکم و ضخامت نخ زمینه و آهار مصرفی)، نوع نخ (سیستم ریسندگی)، ساختمان نخ (میزان تاب)، نحوه اتصال خاب به زمینه (تراکم و ضخامت نخ زمینه و آهار مصرفی)، پوشش نخ (رزین برای افزایش اصطلاک داخلی نخ)، تراکم و طول خاب، میزان عبور و مرور، نوع و تناوب مکش بستگی دارد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *